De lichaamstaal van voetballers

Het is een taal waarin grofheid en gehuichelde onschuld vaak in één vloeiende beweging geformuleerd worden. Onmiddellijk na hun meedogenloze tackle heffen de overtreders onveranderlijk hun handen ten hemel, in een gebaar dat zegt: Echt, ik kon er niets aan doen!

En als ze een niet te missen scoringskans op onnavolgbare wijze hebben verprutst, krijgt hun teleurstelling zelfs een religieuze allure: ze zinken op hun knieën, buigen diep voorover en slaan hun handen op de grasmat, alsof ze zich verootmoedigen voor de God van het Toeval.

Piet Meeuse, in Koorddansen op schrikdraad

Commentaren

  • hehe

    redelijk goed boek

De commentaren zijn gesloten.